Ama…

Kapkaranlık bir mekan, sadece sahne ışıkları var. Sevmekten Kim Usanır çalmaya başlıyor. Yanı başında sevdicek. Saçma sapan konuşup gülerken şarkının sözleri girdiğinde o baktığı için, yüzde hafif bir gülümsemeyle, gözlerine bakarak “sevmekten kim usanır” demek.

Bunu hiç yaptınız mı?

Ölmeden önce yapılması gereken şeylerden biri olmalı bu sanırım, bu gece öyle düşünüyorum; artık tamamen bütün duygularınız şeffaf olduğu, o her şeyi bildiği için saklayacağınız hiçbir şey olmadığı bir durumda yapılabilecek en güzel şeylerden biri kesinlikle.

Ha sonrasında, oradan ayrılmak zorunda olduğunuz için, Ağla Sevdam gibi harika bir şarkıyı dinleyememek başka da, tam kapıdan çıkarken “ben sana çok aşığım” diye bağırmak da hoş mesela. Bu da yapılmalı.

Şu an gerçekten nedense rüya görmüş de uyanmış gibiyim ve yarına nasıl çıkacağımı bilmiyorum. Sadece çok seviyorum, ondan eminim.

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

2 Responses to Ama…

  1. Paylaşıma şapka çıkartıp o güzel şarkıyı tekrar dinliyorum efem😉

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s